Kinoteatrlarda adətən üstünlük verilən qırmızı oturacaqlar təsadüfi dizayn qərarı deyil.
Medicina.az xəbər verir ki, bu rəng seçimi 19-cu əsrə aid uzunmüddətli bir ənənənin nəticəsidir.
Avropadakı teatrlarda və opera evlərində geniş istifadə edilən qırmızı rəng tarixən əzəmət və eksklüzivlik simvolu kimi qəbul edilirdi.
20-ci əsrin əvvəllərində kinonun yüksəlişi ilə bu vizual həssaslıq yeni sənət formasına köçürüldü. Qırmızı oturacaqlar kinoteatrların prestijini artırmaq üçün bir yol kimi qəbul edildi.
Rəng seçimində funksional bir aspekt də var. Qırmızı tonlar daha az ləkə buraxır. Bu, təmizlik və texniki xidmət xərclərini azaltmaqla operatorlar üçün əhəmiyyətli bir üstünlük təmin edir.
Elmi baxımdan, qırmızı rəngin az işıqda daha az nəzərə çarpması birbaşa izləyici təcrübəsinə təsir göstərir. "Purkinje effekti" kimi tanınan bu qavrayış fenomeni sayəsində teatr qaraldıqda oturacaqlar arxa plana keçir və tamaşaçıların diqqəti ekrana çəkilir.
Lakin bu gün bu ənənə artıq mütləq bir qayda deyil. Xüsusilə müasir kinoteatrlar brend kimliyini vurğulamaq və ya fərqli bir atmosfer yaratmaq üçün boz, mavi və ya qara kimi alternativ rənglərdən istifadə etməyə başlayıblar. Buna baxmayaraq, qırmızı oturacaqlar kino mədəniyyətinin ən tanınan simvollarından biri olaraq qalır.
