Birinci Dünya Müharibəsinə yollanan iki avstraliyalı əsgərin yazıb şüşəyə qoyduqları məktublar 109 il sonra dəniz sahilinə çıxıb.
Sherg.az xəbər verir ki, Avstraliyanın qərb sahilində, Birinci Dünya Müharibəsi zamanı Fransa cəbhələrinə doğru yola düşən iki əsgərin yazdığı məktubların yerləşdiyi şüşə, bir əsrdən çox müddət sonra təsadüfən aşkar edilib.
Qərbi Avstraliya əyalətinin Esperance şəhəri yaxınlığındakı Wharton çimərliyində gəzintiyə çıxan Brovn ailəsi, sahili təmizləyərkən şüşə bir qab tapıb. Şüşənin içərisindən 15 avqust 1916-cı il tarixli, karandaşla yazılmış iki məktub çıxıb.
Məktublar müharibəyə gedən gəmidə yazılıb
Məktubların müəllifləri, HMAT A70 Ballarat adlı hərbi gəmi ilə Cənubi Avstraliyadan Avropaya yola düşən 27 yaşlı əsgər Malkolm Nevill və 37 yaşlı əsgər Uilyam Xarli olub.
İki əsgərin səyahətin ilk günlərində yazdıqları qeydlərdə şən və nikbin ifadələr işlədildiyi görünür.
“Hazırda çox yaxşıyıq, ümid ediri ki, bu qeydi tapan da yaxşıdır”
Nevill, anası Robertina Nevillə ünvanladığı məktubunda, “çox yaxşı vaxt keçirdiklərini, yeməklərin olduqca dadlı olduğunu, yalnız bir yeməyi dənizə atmaq məcburiyyətində qaldıqlarını” yazıb.
Gənc əsgər əlavə edib:
“Gəmi yellənir, amma biz xoşbəxtik.”
Xarli isə məktubunda belə yazıb:
“Hazırda çox yaxşıyıq, ümid edirik ki, bu qeydi tapan şəxs də yaxşıdır.”
Cəbhədə həyatını itirdi
Nevill bir il sonra cəbhədə həlak olub. Xarli isə iki dəfə yaralansa da, müharibədən sağ çıxmağı bacarıb. Lakin o, 1934-cü ildə Almaniyanın səngərlərdə istifadə etdiyi zəhərli qazlara məruz qalmasının yaratdığı xərçəng xəstəliyi səbəbilə Adelaida şəhərində dünyasını dəyişib.
Şüşə illərlə qum altında qalıb
Brovn ailəsi hesab edir ki, şüşə dənizdə uzun müddət sürüklənməyib, əksinə qum təpələrinin altında basdırılmış vəziyyətdə qalıb.
Son aylarda bölgədə baş verən sahil eroziyası nəticəsində şüşənin yenidən səthə çıxdığı güman edilir.
Məktublar yüz ili necə dözdü?
Şüşəni tapan Deb Brovn bildirib:
“Şüşə hələ də tam şəffaf idi, üzərində bir dəniz canlısının izi belə yox idi. Əgər yüz ildən çox günəş altında qalsaydı, kağız oxunmaz vəziyyətə düşərdi.”
Nevill və Xarlinin ailələri ilə əlaqə saxlayan Brovn, məktubların nəvə və nəticələrdə dərin duyğusal təsir yaratdığını deyib.
Xarlinin nəvəsi Ann Törner isə bu sözlərlə hisslərini bölüşüb:
“Bu, həqiqətən möcüzə kimidir. Elə bil babamız məzarından bizə səsləndi.”
