Azad İsazadə: "Bəzən biz psixoloqlar düşünülmüş şəkildə pasiyenti ağladırıq ki, ürəyi boşalsın. Əslində kədərli hadisələri yada salmaqla da stresi azaltmaq mümkündür"
Yaponiyada həm tələbələrin, həm də işçilərin psixi sağlamlığını təmin etmək, stressi aradan qaldırmaq məqsədilə məktəblərdə və şirkətlərdə tədris olunan "ağlamaq məşğələləri” zaman keçdikcə daha çox populyarlıq qazanır.
Ekspertlər göz yaşlarını yığılan gərginlikdən müdafiə vasitəsi hesab edirlər. Mütəxəssislərin fikrincə, ağlamaq stresdən qurtulmaq üçün gülüş və yuxudan daha effektivdir. Göz yaşlarını stimullaşdırmaq üçün sentimental filmlərdən, qəmli musiqilərdən və ilhamverici kitablardan istifadə etmək lazımdır.
2015-ci ildə Yaponiyada qüvvəyə minən qanuna görə, əməkdaşlarının sayı 50 nəfəri ötən yerli kompaniyalar öz işçiləri arasında stres testi keçirməlidir.
Ağlamaqla daxildə olan mənfi emosiyanın daha tez çıxmasına nail olmağın mümkünlüyünü qeyd edən psixoloq Azad İsazadə "Şərq"ə açıqlamasında bu səbəbdən qadınların kişilərdən daha çox yaşamasını diqqətə çatdırıb: «Çünki qadın ağlamaqla dərdi içində saxlamır. Kişilərə isə ağlamaq ayıb sayılır deyə susub saxlayırlar. Bəzən biz psixoloqlar düşünülmüş şəkildə pasiyenti ağladırıq ki, ürəyi boşalsın. Əslində kədərli hadisələri yada salmaqla da stresi azaltmaq mümkündür. Problemi olan insan ağlayaraq, hər dəfə danışaraq sıxıntıdan çıxır. Sıxıntı danışmaqla sadələşir".
A.İsazadə onu da bildirib ki, Yaponiyanın böyük korporasiyalarında xüsusi bir mərtəbədə böyük trenajor zallarında rezindən düzəlmiş bütün rəhbərlərin sifətləri var. Əsəbiləşən şəxs onlara döyüb vurmaqla aqressiyadan, hirsdən uzaqlaşa bilər. Amma yapon və Azərbaycan cəmiyyəti fərqlidir:
"Bizdə buna o qədər də ehtiyac yoxdu. Çünki Azərbaycanda ailə anlayışı daha genişdi. Və o böyük ailənin içində (xala, dayı, bibi, əmi, nənə, baba) psixoloji funksiya daşıyan bir neçə qohum var. Məsələn, bizim hər birimizin yanında ağlaya biləcəyimiz, hirsli olanda dava edə biləcəyimiz, maddi sıxıntımız olanda borc istəyə biləcəyimiz və hər bir yarana biləcək psixoloji problemə qarşı məsləhətçi və kömək edən insan var.
Bu səbəbdən də Azərbaycanda psixoloji yardıma və psixoloqa o qədər də ehtiyac duyulmur. Yapon, yaxud qərb cəmiyyətində ailə 2, 3, maksimum 4 nəfərdən ibarətdir. Onlar öz problemlərini yaxınları ilə bölüşmürlər. Məsələn, əgər övlad öz problemini ailəsinə açıb danışmırsa, onlar özləri ondan soruşmazlar. Bizdə isə valideynlər, əmilər, bibilər hər bir işə qarışırıq və problemi həll etməyə çalışırıq deyə belə bir addım atmağa ehtiyac yoxdu".
İlahə
