"Əlixan Rəcəbova çəkinmədən, hansısa din xadiminin iradlarına əhəmiyyət vermədən xurafatı işıqlandırmağa davam etməsini arzu edirəm"
Rejissor və aktyor Əlixan Rəcəbovun ideya müəllifi olduğu “Sonuncu şam yeməyi” filmi müzakirələrə səbəb olub. Bir qrup inanclı insan iddia edib ki, filmdə əks olunan yas mərasimində dinimiz məqsədli şəkildə gülüş obyektinə çevrilib. Onların fikrincə, ekran işi dini adət-ənənələrimizi aşağılayıb, xurafatı deyil, birbaşa şəriəti hədəf alıb.
Digərləri isə satiranın bir qədər aşırı formasının seçildiyi qənaətinə gəliblər. Qeyd edək ki, filmdə yer alan simalar kifayət qədər populyar və kino arenasında sözünü demiş şəxslərdir. Onlar arasında Şamil Süleymanov, Taleh Yüzbəyov, Bəhram Bağırzadə, Azər Aydəmir və digər tanınmışlar var. Ötən gün ilahiyyatçı Hacı Şahin Həsənli kino ilə bağlı narazılıqlara münasibət bildirərkən filmin yaradıcıları ilə görüşdüyünü və fikir mübadiləsi apardığını deyib. İlahiyyatçının sözlərinə görə, yaradıcı insanlarla, açıq düşüncəli gənclərlə ünsiyyət istənilən halda faydalıdır: “Əlixan Rəcəbov və gənc həmkarı İbrahim Heydərov ilə görüşümüzü faydalı hesab edirəm. Fikir mübadiləsi zamanı ortaq mövqeyimiz bu oldu ki, xurafatla mübarizə aparmaq lazımdır”. Hacı Şahin Həsənli əlavə edib ki, insanların mənəvi mövzularda diqqətli və həssas olması təbii və başadüşüləndir.
“Sonuncu şam yeməyi” filmi ilə bağlı cəmiyyətdə gedən müzakirələrə ilahiyyatçı-alim Elşad Miri də münasibətini açıqlayıb. İlahiyyatçı feysbuk hesabında bunları yazıb:
“Aktyor Əlixan Rəcəbovun “Sonuncu şam yeməyi” filminin islama qarşı olduğunu iddia ediblər. Yaxşı ki, xristianlar bunu Yuhanna İncilində təsvir edilən İsanın sonuncu şam yeməyi ilə əlaqələndirib bum qaldırmayıblar. Yaxşı ki, rəssamlar da Leonardo da Vinçinin “Sonuncu şam yeməyi” ilə əlaqə qurub çəkdikləri rəsm tablolarını yandırmayıblar. Lakin islam “mücahidləri” Rəcəbovun “Sonuncu şam yeməyi” filminə qarşı çıxıblar. Etirazlarını islamla əlaqəli düzgün film çəkərək nümayiş etdiriblər desəm, yalan olar. Çünki bu cür aktyorları və senaristləri yoxdur. Onlar dindar yox, dini dar olanlardır. Dinin yox, mövhumatın, xurafatın təmsilçiləridirlər. Əlixan Rəcəbovu tanımasam da, sosial şəbəkələrdəki filmlərinə baxmışam. İnsanı vicdanıyla üzləşdirən məqamlarının çox təsiredici olduğuna şahid olmuşam. Lakin vicdanın nə olduğunu bilməyənlərin və onların nümayəndələrinin inhisarçılığına maarifləndirici sehirli çubuqla müdaxilə etməsinin etirazlara səbəb olacağı gözlənilən idi. Filmdə uzun illərdir insanların cavab axtardığı, lakin mənasını və məntiqini başa düşmədikləri bir çox məsələ kinayəli tərzdə nümayiş etdirilir”.
E.Mirinin sözlərinə görə, aktyorun etirazlara cavab yazması cəmiyyətin dindar anlayışının intellektual “səviyyə”sinin üzərinə düşən asteroiddir:
“Aktyorun “arzulayıram ki, heç bir müəllif sonra öz filmini izah etməyə məcbur olmasın” sözləri əslində, çox ağır və tikanlıdır. Filmin mistikasını, məğzini açdırmaq yaradıcı insana ağır zərbədir. Sekulyarlaşan dünyamızda, kapitalizm nəzərindən yanaşılan münasibətlərdə aktyorun ölümü xatırlatması və bunu da müxtəlif çalarla göstərməsi möhtəşəm yanaşmadır. Mollalığı müasirləşdirməsi, fars ləhcəsini ruslaşdırıb təqdim etməsi alqışlanacaq məqamlardır. Əlixan Rəcəbova çəkinmədən, hansısa din xadiminin iradlarına əhəmiyyət vermədən cəmiyyətdəki bu və digər mövhumatı, xurafatı işıqlandırmağa davam etməsini arzu edirəm. Bilsin ki, heç islamda din xadimi anlayışı, peşəsi yoxdur. Şeyx nəsrullahların qarşısında kefli isgəndərlər kimi əzilərək tərki-dünya olmaq deyil, Makedoniyalı İsgəndər kimi cəsarətli olmaq lazımdır”.
